درست بنویسیم ۷

متبوع و مطبوع

متبوع: پیروی شده، اطاعت شده
مانند کشور متبوع، سازمان متبوع و خاندان متبوع

مطبوع: خوش آیند و مرغوب، مطابق میل، دلچسب، گوارا و دلنشین sweet
مانند غذای مطبوع، رایحه مطبوع، شعر مطبوع

برای نوشتن صحیح این کلمات در جای خود،‌ بهتر است به ریشه متبوع و مطبوع توجه داشته باشیم. تبع به معنی پیروی کردن و اطاعت کردن است و طبع به معنی میل و ذائقه. آنچه از آن پیروی می کنیم متبوع و آنچه مورد میل و خوش آیند ماست مطبوع خواهد بود.

 

تهیه شده برای گروه تلگرام حرفه؛ روابط عمومی توسط @haghverdi

Tweet about this on Twitter۰Share on Google+۰Share on LinkedIn۰Share on Facebook۰Pin on Pinterest۰

ادامه

درست بنویسیم ۶

ثواب و صواب

 

ثواب

۱٫ مزد، پاداش . ۲ – احسان کردن و کباب شدن عمل نیک شخص با سوءظن و عکس العمل ناخوشایند مواجه شدن (مثال آمدم ثواب کنم کباب شدم: آمدم کاری برای احسان کردن و پاداش آن انجام دهم اما به عقوبت و گرفتاری در افتادم)

صواب

راست، درست، سزاوار، بجا، معقول. در مقابل خطا

خیلی اوقات ثواب و صواب به جای هم و اشتباه به کار می روند. برای تمایز قائل شدن و به کارگیری درست این دو عبارت در جای خود بهتر است به معانی هر دو دقت کنیم. اگر در جمله خود، پاداش و اجر را مد نظر داریم از «ثواب» استفاده کنیم مثل ثواب دعا کردن و اگر معنی درست کار کردن و معقول و بجا کار کردن را انتظار داریم از «صواب» استفاده کنیم.

صواب را با کلمه متضاد خود یعنی خطا به خاطر بسپریم.

تهیه شده برای گروه تلگرام حرفه؛ روابط عمومی توسط @haghverdi

Tweet about this on Twitter۰Share on Google+۰Share on LinkedIn۰Share on Facebook۰Pin on Pinterest۰

ادامه

درست بنویسیم ۵

تسویه و تصفیه

تسویه (liquidation) به معنی برابرسازی و مساوی کردن است.
تصفیه (filtration) به معنی پاک کردن و پالایش کردن.

در امور مالی و برای حساب ها از تسویه استفاده می شود.

درست: تسویه حساب مالی، تسویه حساب های شخصی
نادرست: تصفیه حساب مالی، تصفیه حساب های شخصی

در امور مربوط به پاک سازی و صافی کردن، از تصفیه استفاده می شود: تصفیه آب، تصفیه نژادی (قتل عام یک گروه از مردم با نژاد خاص از دیدگاه فاعلین این کار)، تصفیه روح: پالایش روح

Tweet about this on Twitter۰Share on Google+۰Share on LinkedIn۰Share on Facebook۰Pin on Pinterest۰

ادامه

خبرنویسی ۱۴

معرفی افراد:

در نوشتن خبر، ذکر اسامی افراد و معرفّی دقیق آن‌ها لازم است. البته به‌طورکلی،‌ دانستن نام و نام خانوادگی افراد برای مخاطبان ارجح نیست؛ بلکه آن‌چه برای مخاطب اهمیت زیادتری دارد، آگاهی از مقام، ملیّت و جنسیّت افراد است.

Tweet about this on Twitter۰Share on Google+۰Share on LinkedIn۰Share on Facebook۰Pin on Pinterest۰

ادامه

خبرنویسی ۱۳

منبع خبر:

منبع خبر در ادبیّات خبرنویسی از اهمیت برخوردار است. در مطبوعات، معمولاً منبع خبر در ابتدای خبر، یعنی قبل از لید نوشته می‌شود؛ اما در اخبار رادیو و تلویزیون، منبع خبر، بنابه ضرورت ممکن است در ابتدای لید یا در متن خبر آورده شود.

Tweet about this on Twitter۰Share on Google+۰Share on LinkedIn۰Share on Facebook۰Pin on Pinterest۰

ادامه

خبرنویسی ۱۲

سابقه خبر:

یکی از مسائل اساسی در خبرنویسی که در فهم بهتر خبر به مخاطب کمک می‌کند، ذکر سابقه خبر است. سابقه یا پیشینه خبر، معمولاً در آخر خبر و بعد از ارائه مطالب جدید و با واژه‌های کلیشه‌ای چون “گفتنی است”، “شایان ذکر است” و … در جمله‌بندی مستقل می‌آید.

البته گاهی نیز سابقه خبر در متن خبر، بعد از لید به‌صورت جمله‌ای مستقل می‌آید که این مورد توسط استادان بیشتر توصیه می شود.

Tweet about this on Twitter۰Share on Google+۰Share on LinkedIn۰Share on Facebook۰Pin on Pinterest۰

ادامه
ادامه
ادامه

خبرنویسی ۹

شروع با کلمات مناسب:

هرگز نباید جملات را با کلمات امروز، دیروز، فردا و یا اعداد شروع کرد.

Tweet about this on Twitter۰Share on Google+۰Share on LinkedIn۰Share on Facebook۰Pin on Pinterest۰

ادامه

خبرنویسی ۸

ترجیح اصطلاحات:

در نوشتن خبر، باید کلمات مصطلح را بر کلمات صحیح ولی نامأنوس، ترجیح داد و هرجا کلمه‌ی فارسی وجود داشت، از به‌کار بردن کلمات عربی یا اروپایی خودداری کرد.

Tweet about this on Twitter۰Share on Google+۰Share on LinkedIn۰Share on Facebook۰Pin on Pinterest۰

ادامه