بزرگداشت روابط عمومی؛ روز یا هفته؟

PR_day_or_weekمناسبت هایی که از روز به هفته تبدیل شدند. روز محیط زیست، روز بهزیستی و تأمین اجتماعی، روز نیروی انتظامی و …، مثال برای این مناسبت ها کم نیست. اساسا چرا روزها باید به هفته تبدیل شوند و چرا سازمان ها به جای تبدیل روز مناسبتی خود به هفته، یک برنامه مناسبتی صحیح در طول سال را تدوین نمی کنند؟ سال گذشته بود که برنامه های روز روابط عمومی هم در قالب هفته پیاده و اجرا شد.

 

در پست “روابط عمومی در هفته ای که گذشت (۱۳)” خواندیم که رئیس ستاد بزرگداشت هفته روابط‌عمومی از فراخوان نامگذاری روزهای هفته روابط عمومی سال ۱۳۹۲ و زمان ۱۵ آذرماه به عنوان آخرین مهلت ارائه پیشنهادات گفته بود.

 

در همین رابطه با کاظمی دینان رئیس ستاد بزرگداشت هفته روابط‌عمومی مصاحبه ای انجام داده ام که آن را می خوانید. در این مصاحبه بحث به همایش های روابط عمومی ها هم کشیده شد که از این فعال باسابقه روابط عمومی مجالی خواستم تا مبسوط در این خصوص با هم صحبت کنیم که ایشان پذیرفت و در آینده ای نزدیک این مصاحبه هم منتشر می شود.

 

–  چرا سال گذشته و امسال، برنامه های روز روابط عمومی را در قالب هفته پیش بینی کردید؟ تبدیل شدن روز به هفته چه کمکی به اهداف بزرگداشت این روز می کرد؟

 

– به نظر من تمام روزهای سال باید به نام روز نام روابط عمومی باشد چون نقش روابط عمومی در دنیا، سازمان ها و جوامع نقش حساس و اثرگذاری است.

 

امروزه نمی توان به عنوان یک فرد یا سازمان بگوییم که روابط عمومی نمی خواهم در حالی که این روزها روابط عمومی یک واحد ضروری سازمان هاست، سازمانی که روابط عمومی را از خود دور کند یعنی پل ارتباطی خود را برداشته است، این سازمان ممکن است بگوید این پل (روابط عمومی) را نیاز ندارم و عبور می کنم اما این عبور با تأخیر و آسیب همراه خواهد بود، در نتیجه بودن یک پل ارتباطی (روابط عمومی) رسیدن به اهداف را تسریع می کند و بدون خسارت یا با کمترین خسارت آن سازمان را به هدفش می رساند.

 

باید اینقدر همایش برگزار شود تا مدیران به جایگاه روابط عمومی پی ببرند

 

حالا که اینقدر جایگاه روابط عمومی مهم است باید اینقدر اسم روابط عمومی را ببریم و اینقدر همایش برگزار شود که اسم روابط عمومی جا بیفتد تا مدیران ما به جایگاه و ارزش روابط عمومی پی ببرند.

 

با وجود برگزاری همایش های روابط عمومی همچنان دیده می شود خیلی از افرادی که در روابط عمومی کار می کنند حتی ویژگی های اولیه روابط عمومی را ندارند ولی به علت نسبت فامیلی یا آشنایی منصوب می شوند.

 

در پاسخ به اینکه چرا این افراد منصوب شده اند می شنویم که ما فرد مطمئن می خواهیم اما باید گفت در روابط عمومی فردی نیاز است که الفبای روابط عمومی را بداند.

 

با توجه به نگاه هایی که در مدیریت های ما وجود دارد هر لحظه باید (کلمه روابط عمومی را) داد بزنیم اسم ببریم یا یک صفحه در روزنامه ها پیرامون روابط عمومی داشته باشیم تا بتوانیم روابط عمومی را جا بیندازیم.

 

هر چند بعضی از همایش هایی که برگزار می شود ممکن است اثرات بسیار کمی داشته باشد اما باید تلاش کنیم و دست به دست هم بدهیم که این وضعیت را درست کنیم نه اینکه دائما انتقاد کنیم که چرا همایش برگزار می کنید.

 

 

–  به گفته شما باید با تکراراین نکته که مسئله خیلی مهمی به نام روابط عمومی ها وجود دارد، اهمیت آن را به مسئولین و تصمیم گیرنده ها یادآوری کنیم.

 

اما واقعا فقط بحث یادآوری کردن این روز است که می تواند به شناخت جایگاه روابط عمومی ها کمک کند؟ سؤالی که مطرح می شود این است که اگر قرار بود این همایش ها به ارتقای جایگاه روابط عمومی کمک کنند با گذشت ده سال برگزاری همایش های مختلف (مثل سمپوزیوم روابط عمومی، همایش روابط عمومی، کنفرانس روابط عمومی و اخیرا حرفه یی گرایی در روابط عمومی و روابط عمومی و زن ) دیگر به گفته شما نباید فردی که با یک مدیر نسبت خویشاوندی و آشنایی دارد در رأس مجموعه روابط عمومی یک سازمان دیده شود.

 

آیا بهتر نیست به جای برگزار کردن همایش های متعدد روابط عمومی، با کمک گرفتن از راه کارها و برنامه ریزی درست ارتباطی با تولید محتوا، آسیب شناسی مسائل روابط عمومی و دریافت دیدگاه اساتید دانشگاه ها، مدیران کل روابط عمومی متخصص، صاحبنظران و تصمیم گیرندگان این حوزه بر اهمیت جایگاه روابط عمومی تأکید کنیم؟

 

– باید بدانید زمانی که انقلاب شد روابط عمومی ها تا سال ۶۳ روابط عمومی ها حذف شدند، در همان سال (۶۳) با برگزاری کنفرانس دو روزه ای برای بررسی نقش روابط عمومی در سازمان ها قطعنامه ای صادر شد که در چند بند گفته شده بود که وجود روابط عمومی الزامی است، باید با انتخاب رأس هرم سازمانها باشد، مشاور عالی ترین مقام باشد و … . ما حالا می بینیم که خیلی از فارغ التحصیلان روابط عمومی در روابط عمومی ها مشغول به کار شده اند، دوره فوق لیسانس این رشته در حال راه اندازی است.

 

اگر ما به مصاحبه بپردازیم و با اساتید فن مصاحبه کنیم در هفته دو سه مصاحبه داشته باشیم خوب است و این هم (تولید محتواها) باید ادامه برگزاری همایش باشد تا این ها کامل کننده هم باشند.

 

اینکه امسال نظرخواهی کردیم جهت نامگذاری هفته روابط عمومی سال ۱۳۹۳ برای همین بود که صاحبنظران در این حوزه نظر بدهند و بگویند این خوب است یا خیر. سال گذشته در هفته روابط عمومی برنامه هایی مثل تهیه سردیس پروفسور معتمدنژاد، سرکشی به خانواده هایی که یکی از همکاران روابط عمومی را از دست داده بودند و هشت تا ۱۰ کتابی که رونمایی شدند تلاش شد تنوع شکلی در برنامه های این هفته وجود داشته باشد و فعالان این حوزه تشویق شوند.

 

اگر پیشنهادات خوبی به ما برسد ما رویه های اشتباه را اصلاح می کنیم، ممکن است که گفته شود برگزار کردن همایش را فراموش کنیم و کارهای دیگری در دستور کار قرار گیرد، حتما اگر به جمع بندی برسیم، برنامه های پیشنهاد شده را اجرا می کنیم.

 

– این خیلی خوب است که شما برنامه را باز گذاشته اید تا با توجه به دیدگاه اصحاب روابط عمومی برنامه های سال آینده را تدوین کنید.

 

من کلاسی داشتم که به حاضرین گفتم امروز دیگر بحث “آن رفتاری که برخود نمی پسندی بر دیگران مپسند” نیست امروز گفته می شود آن رفتاری که دیگران دوست دارند را برایشان انجام دهیم، امروز نمی توانم فکر کنم که همه کاری که انجام می دهم درست است.

 

همه چیز را همگان دانند

در نتیجه الان در خدمت دوستان هستیم که به ما عنوان و برنامه پیشنهاد کنند. مثالی می زنم؛ این که یک روز تمام همکاران روابط عمومی برنامه کوه پیمایی داشته باشیم و کار پاکسازی محیط کوهستان را انجام بدهیم، خوب این ایده من است و ممکن است ایراد داشته باشد. ما باید کمک کنیم و انتظار داریم ایرادها به ما گفته شود متأسفانه خیلی از دوستان فقط انتقاد می کنند و راهنمایی و پیشنهاد نمی دهند.

 

– یک مسئله دیگر، رویدادهای مقارن با روز روابط عمومی و منحصر بودن آن ها به همین زمان است و بعد از اتمام روز یا اخیرا هفته روابط عمومی، تا سال آینده با آنها خداحافظی می شود. به نظر شما به جای چند برنامه در مدت زمان روز ارتباطات (۲۷ اردیبهشت) بهتر نیست مجموعه ای از رویدادها و برنامه های کاری مثل همان مثالی که شما آوردید، کوهپیمایی برای طول سال داشته باشیم که دغدغه شما برای یادآوری اهمیت روابط عمومی عملی شود؟

 

– بله همفکری همین است، من مسئول برگزاری جشنواره ترافیک و رسانه برای شهرداری هستم و برای ارتباط با خبرنگارها یک برنامه پیاده روی با آنها دارم که هر دو ماه یکبار این برنامه را اجرا می کنیم. درست است، اگر من نقد نشوم و نقطه ضعف ها گفته نشود تصور من این است که کار من درست است، اگر من نمی گفتم که امسال نظر می خواهم با من تماسی برقرار نمی شد. این نظر دادن ها و رودرواسی کنار گذاشتن ها کار را به سمت صحیح خودش هدایت می کند./

 

کاظمی دینان در پایان این گفتگو به حرفه؛ روابط عمومی قول داد برای یادداشت آسیب شناسی همایش های حوزه روابط عمومی، در آینده پاسخگوی سوالات این وبلاگ باشد.

Tweet about this on Twitter۰Share on Google+۰Share on LinkedIn۰Share on Facebook۰Pin on Pinterest۰
یک دیدگاه بر “بزرگداشت روابط عمومی؛ روز یا هفته؟
  1. قاسم شبان گفت:

    امیدوارم بجای تقدیر از مدیرانی که روابط عمومی را در بله قربان گویی میبینند از کسانی یاد میشد که جهت معرفی و ارتقاع سطح علمی روابط عمومی زندگیشان فدا کردن ویکی پیدا نشد که بگه خداقوت .استادعزیزم وبزرگوارم دکتر کاظمی خود میداند وصبورانه در انتظار مینشیند وما هم صبوری رایاد میگیریم

  2. حسين سعادتفر گفت:

    با سلام .مدیران ف کارشناسان و.. شاغل در روابط عمومی ها باید با عملکرد مناسب ، پشتکارو … خودشان را به مدیران تحمیل کنند که اگر روزی نباشند سازمان دچار مشکل میشود.این ما هستیم که باید قدر خود را بدانیم.الگوی مناسب برای همکاران باشیم. از نظرات مشورتی به مدیران در جهت ارتقاء مجموعه دریغ نکنیم. امید است انشاء الله با حضور متخصصین امر در روابط عمومی این مهم به سرانجام برسد.

  3. مرادی گفت:

    با سلام . پیشنهاد میکنم درخصوص ارتقاء جایگاه روابط عمومی واهمیت آن در سازمانها، همکاران روابط عمومی و دوستان دست اندرکار هر چند وقت یکبار خارج از جلسات رسمی به صورت فصلی با همدیگر نشست دوستانه و گردهمایی و برنامه گردشهای تفریحی داشته باشند . و ابتدا بیشتر با هم ارتباط چهره به چهره برقرارکنند و از توانمندیهای یکدیگر مطلع و درجهت تعالی به هم کمک نمائیم .
    مرادی – ۰۹/۰۹/۱۳۹۲

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*